Deze auteur heeft zijn bio nog niet geschreven.
Maar we zijn trots te kunnen melden dat Frank Los al 362 heeft bijgedragen.
Doordat er op verschillende afstanden ook andere luchtbelletjes zijn in allerlei maten, ontstaat het idee van ruimte en tijd. Doordat de luchtbelletjes ten opzichte van elkaar van plaats veranderen krijgen de luchtbelletjes het idee dat zij het zelf zijn die bewegen terwijl ze alleen maar meegevoerd worden door de stroom. De stroom wordt niet gevoeld […]
“Dat is lang geleden, dat ik een taartje bij de koffie had, gezellig je weer te zien.” “Wat een lekker balkonnetje zeg, zit je hier vaak? “Nee…je kan hier gewoon niet rustig zitten”. “Wat bedoel je? We zitten nou toch heerlijk, lekker in de zon, en uit de wind en ook een mooi uitzicht, met […]
Wanneer je een methode aangereikt krijgt door een leermeester, bestaat het gevaar dat je opnieuw bevestigd wordt in je idee dat je ‘iemand’ bent. Nu zelfs door iemand die je waarschijnlijk als een autoriteit hebt aanvaard. Het idee dat er een persoon zou bestaan die iets kan bereiken of nog iets moet worden, zou eerder […]
Als ik steeds dezelfde gedachte terug zou krijgen, dan gaat het meestal over iets wat mij ooit heeft geraakt in de sfeer van genoegen of pijn. Daaruit ontstond weer het verlangen om het genoegen te her-halen of de pijn te vermijden. Neem nu als voorbeeld angst. Angst is iets dat mij altijd zal beletten om […]
De truc met de handelingen is niet zo moeilijk te doorzien, want die handelingen wisselen steeds. Ze hebben geen blijvend karakter. Maar die karaktereigenschappen die je jezelf hebt toegeëigend, die zijn er voor jouw idee een leven lang geldig. Ze vergezellen je echt voor je gevoel, het zijn je onafscheidelijke makkers, je zekerheid, dat waar […]
Maar wat ik óók ontdekte, was dat deze lege ruimte nog altijd een object bleek te zijn, wanneer ik ernaar keek vanuit die denkbeeldige persoon, ik zeg het maar even, want daar maakte ik ook bijna een vergissing! Want als ik die lege ruimte ervaar is het toch nog altijd een object. Het kan alleen […]
Maar nu eindelijk (hè, hè) begin je open te staan, je stelt je kwetsbaar op. Je denkt niet meer zoveel, je kijkt meer. Je gaat kijken hoe je geheugen werkt, of de dingen waarover je kan denken ook écht oud zijn. Je leert af te gaan op je eigen ervaringen, je gaat zien dat wanneer […]
Wanneer ik geconcentreerd ben, is mijn aandacht toegespitst, vernauwd als het ware. Op zo’n moment bestaat er niet óók een “ik-besef ”. Dat is de reden dat ik me vaak geweldig goed voelde wanneer ik in situaties terecht kwam, waarbij ik soms grote risico’s nam. Mensen die gaan autoracen of bergbeklimmen maken dat ook mee. […]
Het lijkt maar zo dat een mens driftig zou kunnen zijn. Je zult ontdekken dat de sensatie die het gevoel van drift geeft op komt en onmiddellijk moeiteloos gezien wordt in de Beschikbaarheid, in BewustZijn. Er kan niet tegelijkertijd een gedachte aan het lichaam bestaan. Deze sensaties doen zich beide om beurten voor in BewustZijn. […]
Mijn idee “iemand te zijn” bestond bij de gratie van het geheugen. Op bepaalde momenten had ik meer belangstelling voor mijn herinneringen aan tijden, toen alles nog niet zo gecompliceerd leek. Andere momenten had ik meer interesse voor allerlei droombeelden over de toekomst, waar alles wel weer goed zou komen. Dat gebeurde vooral als er […]