Er valt niets te doen behalve dat ik van “mijn geloof ” af moest vallen

Het onmiddellijke Waarnemen van wat IS kan nooit vermeden worden. Het Waarnemen gebeurt wel via de menselijke vorm, maar er woont niet “iemand” in de menselijke vorm. Er wordt doorhéén gekeken, dat is alles. En wát het is dat door alle vormen heen kijkt, is één en dezelfde. Er kan wel een menselijk organisme waargenomen worden maar géén “iemand”. Dit is een heel belangrijk punt, want er zijn ontelbaar veel mensen die veronderstellen dat daar een “iemand” zit, die bijvoorbeeld wél zelfrealisatie heeft, en zij niet! Onzin! Het BewustZijn speelt alle rollen zelf, ook die van alle zogenaamde “iemanden”. Er is daarom nergens “een iemand” die een zelfstandig bestaan kan hebben buiten het BewustZijn om. Heeft je reflectie in de spiegel soms een eigen zelfstandig bestaan? Ziet de reflectie jou echt?

 

Uit het boek: “Bewustzijn. Zoek je iets?” – fragment 330

foto:  Vlada Karpowich