Leeswijzer bij de boekfragmenten

Taal is in wezen dualistisch. Het bijzondere van taal is dat het je verleidt tot het voor werkelijk houden van iets dat een volslagen illusie is. Tegelijkertijd is taal ook bij machte de beleving van deze illusie weer te niet te doen.

Zodra mijn schrijftrant het BewustZijn tot een object lijkt te maken, moet dat enkel in overdrachtelijke zin worden opgevat. Ik probeer daarmee iets inzichtelijk te maken. Ik vraag je om niet de inhoud van dit boek zomaar te geloven maar het aan de hand van je eigen ervaring zelf op juistheid te toetsen. De handvatten en verschillende ‘hints’ worden hier slechts aangereikt met de bedoeling om je die mogelijkheid te bieden. Wanneer je het voor jezelf onderzoekt kunnen uiteindelijk alle illusies weggenomen worden.

Naar mijn weten is Advaita de enige traditie die een grondig onderzoek doet naar ‘iets’ wat je ‘ik’ hebt leren noemen.De leermeesters verwijzen allen naar dezelfde Waarheid, alleen de daarvoor gebruikte woorden zijn anders. De woorden die in dit boek gebruikt zijn zullen ook weer anders zijn.

Elk woord kan het uiteindelijke aha-effect teweegbrengen. Ik gebruik het woord Zien, Ene, Eenheid, Licht als het equivalent van BewustZijn. Toch blijven die woorden enkel verwijzingen.

Gebeurt er niets, kan het zijn dat het Ene zichzelf nog niet écht wil terugvinden.

– Joanika