Dát wat je geheugen je allemaal voorspiegelt. Het laat iets bestaan dat er niet is. The content of your memory brings into existence things that are not there.

Het vertragingsmechanisme in je hersenen is een onderdeel van dat wat je het geheugen zou kunnen noemen. Door dat vertragingsmechanisme lijkt het net of je een echte afbeelding ziet in je hoofd. Je ziet een afbeelding van een dier of een ding of van een landschap. Maar wat je ziet, is uitsluitend een projectie en dat beeld is daarmee volkomen illusoir. Je hersenen registreren als het ware een verkeerde indruk. En trouwens, al die mensen kunnen niet in dat vierkante kistje dat je tv noemt, zei Alexander altijd. Hij zei ook wel eens, “hoe kan de zon nou in mijn oog verschijnen, zoiets groots in zo iets kleins. Dan moet ‘IK’ toch groter zijn dan dat wat erin verschijnt. Dan kan dat wat gezien wordt toch niet iets anders zijn dan een projectie?”

Uit het boek: “Bewustzijn. Zoek jij ook iets?” – fragment 395

foto:  Virginia State Parks

The delaying mechanism in your brain is a section that you might call the memory. Through this delaying mechanism it seems that you see a genuine picture in your head. You watch a picture of a deer, an object or a landscape but what you see is merely a projection and that picture is completely illusory. Your brain registers a faulty impression so to speak. “And besides, all those people do not fit into that little, square box that you call TV,” Alexander used to say. He would also say: “How can the Sun appear in my eye, a thing that big in a thing this small. I would have to be bigger than what occurs in me, what is seen cannot be anything but a projection.”

From the book: “Consciousness” – fragment 395

photo:  Virginia State Parks