BewustZijn slim vermomd als het woordje ‘ik’ gaat gewoon overal mee naartoe. Consciousness, cleverly disguised as the word “I,” just walks along everywhere

Nu verschijnt er een beeld van een lichamelijk object dat weer herkend wordt als Paul. Nu verschijnt er een lichamelijke sensatie rond de hartstreek die het gevoel van vreugde weergeeft. Nu verschijnt er een lichamelijk object dat herkend wordt als een hond. Mamma heeft vaak verhaaltjes voorgelezen over honden. Nu verschijnt er een speciale sensatie in de buik die je hebt leren benoemen als opwinding die ondeugendheid met zich meebrengt en daarna verschijnt er een kloppend gevoel in de borst. Dit is de sensatie van angst voor afwijzing. Nu verschijnt er een sensatie van opluchting, die het gevoel van ruimte geeft. Nu verschijnt er een sensatie die het ik- gevoel weergeeft. Door het geheugen worden al deze losse indrukken verbonden met het nog kleine lichaampje. Achteraf lijkt het net of al deze sensaties door Nika zijn beleefd, omdat Nika heeft geleerd dat ze dat kleine lichaampje is. Maar Nika is BewustZijn die Nika speelt. De slotsom is dus: BewustZijn plus de gedachte “gelukkig, ik ben mooi van die pap af!”

Uit het boek: “Bewustzijn. Zoek jij ook iets?” – fragment 76

foto:  Dan Gaken

Now a picture appears of a bodily object that is recognised as Paul. A bodily sensation appears in the heart region rendering the sense of joy. Now a bodily object recognisable as a dog appears. Mother has often read stories to me about dogs. Now in your stomach a special sensation appears, you have learned to call this excitement and that brings along naughtiness. A pounding feeling now starts in your chest. This is the sensation connected with fear of rejection. Then a sensation of relief brings the feeling of space and a sensation occurs that renders the I-feeling. Through the memory all these separate impressions are connected to the small body. Afterwards it seems just as if all of these sensations were felt by Nika because Nika has learned that she is that little body. But Nika is Consciousness playing Nika. The final result is thus: “Oh lucky me, I easily got rid of that porridge.”

From the book: “Consciousness” – fragment 76

photo:  Dan Gaken