BewustZijn creëert een extra ‘ik’ binnen de gedachte zelf.

Je hebt de indruk dat als je aan ‘het denken’ bent, je als een ‘ik’ je eigen denken kunt observeren. Dat is niet het geval. De gedachte splitst zich op in twee stukken. Daardoor lijkt het of je het denken kunt observeren. Het ene opgesplitste stuk is ‘ik’ en het andere stuk, is de rest van de gedachte. Zodat alle gedachten waar het woord ‘ik’ in voorkomt je automatisch dat idee zullen geven. Het blijft ondanks deze illusie toch altijd maar één enkele gedachte. De gedachte lijkt zich op die manier in twee gedeelten te splitsen en soms zelfs in drie gedeelten. Wanneer deze afsplitsingen zich ‘binnen’ de gedachte lijken voor te doen, krijg je dat wat we denken noemen. Het is en blijft in feite maar één enkele gedachte, ongeacht hoe vaak het woord ‘ik’ of ‘mijzelf ’ in de gedachte voorkomt. Je ziet dat de identificatie met ‘ik’ voor de interne splitsing zorgt. Daarmee zie je meteen dat de persoon en het denken identiek zijn. Zodra er een denkbeeldige afsplitsing is binnen de gedachte, heb je het idee dat er denken is. Let maar eens op. Zo begint het denken. Het is een ongelofelijke truc. Maar als je de truc doorziet is dat de open deur naar zelfrealisatie.