Leed wordt veroorzaakt door het geheugen.

Soms had ik overal genoeg van! Nu wist ik het wel, nu begreep ik het allemaal wel! En dan dacht ik: “wat heb ik hier nu allemaal aan, wat kan ik ermee doen? Met zo’n vraag moest ik weer tot bezinning komen. Wéér ging ik er van uit dat de persoon écht bestond, hoe kon er nu in die niet bestaande persoon een vraag opkomen zoals deze! Oen dat ik was! Het antwoord was eenduidig, ik kan er niets mee, want die “ik” is gewoon een gedachte. Ik moest het voor de zoveel-ste keer wéér opnieuw voor mijzelf herhalen: er is Waarnemen plus de gedachte “kan ik er iets mee”. Dit “kan ik er iets mee” kán dus helemaal niets, want het is niet meer dan een gedachte, een object, een symbool, een gevoel.