Zou de ellende die je meemaakt slechts uit droombeelden bestaan? Could the misery you witness merely consist of pictures in a dream?

Als je ontwaakt uit de dromen van de nacht, erken je direct dat het dromen waren. Je aanvaardt de droom als een spel der gedachten. Deze dromen waren niet bestaand als reële gebeurtenissen. Er is niets echt gebeurd, maar tijdens het dromen, onderging je alles wel als de werkelijkheid, waar of niet? Misschien droom je wel dat je al dagen in de woestijn loopt en dat je vergaat van de dorst, en al die tijd staat er een glas met lekker koud water op je nachtkastje. Bij zelfrealisatie word je plotseling wakker zodra je ontdekt dat je aan het dromen bent. De inhoud van de droom is niet meer relevant. BewustZijn zelf is de Dromer, als de enige die er IS. Dat waar alles uit voortkomt en ook weer in verdwijnt. Maar BewustZijn is niet een ‘iemand’. Er is ‘niet-iemand’ die droomt. Er zijn slechts dromen die aan het Zien voorbijtrekken.

Uit het boek: “Bewustzijn. Zoek jij ook iets?” – fragment 716

foto:  Donnie Ray Jones

When you awake from your nocturnal dreams you immediately admit that they were dreams. You accept the dream as a play of the thoughts. These dreams were not alive as solid events, nothing truly happened. But during the dreaming you did feel everything as real, didn’t you? Perhaps you dreamt that you were walking in the desert for days on end and were dying of thirst. And all the time there was a glass of nice, cool water on your beside table. In self-realisation you suddenly wake up when you discover that you are dreaming. The content of the dream is no longer relevant. Consciousness itself is the dreamer and the only one there is, it is where everything comes from and where everything returns. But Consciousness is not a “someone”. There is not someone who dreams, there is merely dreaming. Only dreams pass in Seeing.

From the book: “Consciousness” – fragment 716

photo:  Donnie Ray Jones