Het hele gebied van ‘hoe je zal worden’ ligt open The whole area of “how you are going to turn out” lies open

Na de puberteit deed je alleen maar flink en eigenlijk blijf je dat de rest van je leven volhouden. Het ego wordt nooit echt zeker van zichzelf. Dat kan ook niet want het is alleen maar een geloof. Dus je bent niet echt flink, eigenlijk ben je je onschuld kwijt, het is niet meer zo leuk. Als kind was je tenminste nog onbezorgd. De meeste kinderen voelen zich en zijn ook heel kwetsbaar wanneer ze ineens beseffen dat ze afgescheiden zijn. Ze staan alleen en zijn daarmee totaal overgeleverd aan de omstandigheden, omdat ze nergens werkelijk macht over kunnen uitoefenen, alles is nu onvoorspelbaar. Je weet maar nooit wat die anderen doen en tegenwoordig al helemaal niet, terwijl je toen dat besef er nog niet was, geen enkele psychologische angst kende. Het ego geeft je in ieder geval nog wát houvast.

Uit het boek: “Bewustzijn. Zoek jij ook iets?” – fragment 39

foto:  Logan Campbell

After puberty you just kept up a brave front and in fact you keep on doing this for the rest of your life. The ego never becomes genuinely sure of itself. Actually this is impossible since it is only a belief. You are not truly brave; in fact you have lost your innocence, things no longer feel that nice anymore. During childhood your life was at least carefree. Most children feel, and in fact are, rather vulnerable when they suddenly realize that they are separated. They are on their own and thus totally at the mercy of the circumstances because they cannot practice any real power over anything, all things are unpredictable. You just never know what others are going to do and nowadays things are not getting any better. Before you had a notion of ego there was no psychological anxiety whatsoever, the only apparent advantage of this ego, is that it seems to give you some kind of support.

From the book: “Consciousness” – fragment 39

photo:  Logan Campbell