De wereld wordt onophoudelijk keer op keer geschapen

Vanwege mijn levendige fantasie kan ik me gemakkelijk voorstellen dat als ik die vierentwintig langs flitsende beeldjes per seconde, die elk van elkaar gescheiden zijn door vierentwintig donkere beelden, dus waar “niet iets” op te zien is, nou eens zou versnellen tot een (voor mij) onvoorstelbare snelheid, dan krijg ik de wereld met alles erop en eraan voorgetoverd. Ik, alles, en iedereen bestaat uit van die flitsende beeldjes die in de wetenschap fotonen worden genoemd. Tussen elke flits in is er een pauze, namelijk de onderliggende beschikbaarheid voor de volgende flits. Die pauze moet dan de tijdloosheid zijn. Het Absolute Zijn.