De gebeurtenissen spelen zich af in de onverstoorbare ruimte die ik ben

Ik realiseerde mij op een bepaald moment dat het er erg veel op leek dat ik een bijzonder “verhalend” schilderij aan het bekijken was met als titel “de wereld van Joanika”. Het zou eigenlijk beter zijn om niet langer naar uitwegen te zoeken om het nauwkeurig bestuderen van dit schilderij uit te stellen of maar helemaal te vermijden. Het echte probleem was niet het schilderij. Helemaal niet! Het probleem was eerder dat ik alleen bepaalde details leuk vond maar de andere details niet. Ik moest mijn gespletenheid maar eens onder ogen zien. “Joaniek, het schilderij is zoals het IS. Als je gezien hebt dat het schilderij maar een schilderij is, heb je alles gedaan wat nodig is. Je bént het schilderij niet, je bent de bekijker en genieter van het schilderij!” Het schilderij is ontstaan uit de verbeeldingskracht en als zodanig is het niet meer dan een projectie. Het bestaat al uit Licht, moet het nóg meer Licht geven? Kom nou!

Uit het boek: “Bewustzijn. Zoek je iets?” – fragment 722

foto:  Alexander Grey