Het lichaam is volslagen onschuldig en toch mishandeld door de ik-gedachte
Er is geen schuld. Want het lichaam is leeg, onbemand, volslagen onschuldig. Het lichaam werkt als een soort filmcamera waarin energie wordt getransformeerd in beeld en geluid. Het lichaam wordt telkens na het doorseinen van wat het voeltl of het doorseinen van een invallende gedachte of door een impuls die het lichaam tot handelen aanzette pas achteraf bemand door het geloof in de persoon (door de ik- gedachte) waardoor er gevoelsmatig een op eigen houtje opererende en verantwoordelijke doener ontstaat. Dit zijn ook allemaal gedachten, voorstellingen in het ZIJN, Die omwille van het spel voor echt gehouden worden.
– Joanika
