Wat ik wérkelijk blijk te zijn is niet te lokaliseren
Wat heeft het toch lang geduurd voordat ik dóórhad dat mijn geloof een lichaam te zijn de wérkelijke reden was dat ik ook meteen dat “plek-gevoel” had. De identificatie met “het hier op deze plek zijn” kwam gewoontegetrouw op. Het is natuurlijk achteraf gepraat maar als ik echt goed had opgelet zou me direct iets zijn opgevallen. Namelijk, dat zodra er zich een andere gedachte voordeed, dat gevoel “ik ben hier op deze plek”, op slag verdween! Dan zou ik meteen ook ontdekt hebben dat het “plek-gevoel” telkens komt en gaat, maar dat ik als het Waarnemen daarvan onveranderd aanwezig blijf. Het wéten dat ik ben, dus die bewuste Tegenwoordigheid was en is nog altijd het enige constante en dat zijnsbesef bleek dus niet van de identificatie met mijn lichaam af te hangen.
Uit het boek: “Bewustzijn. Zoek je iets?” – fragment 304
